Menu

 · Startpagina
 · De bemanning
 · Berichten
 · Foto's
 · Navigatie
 · Boot/uitrusting
 · Sitemap




 · Contact
 · Sponsoren




Iets niet gevonden? Doorzoek deze site met Google.
Google



Suggesties
Mail je suggesties, op- en/of aanmerkingen m.b.t. deze website naar de webmaster.

Hosting:
Facilitair bedrijf

Webdesign:
Infonity
© 2005 Infonity
Berichten

5 april 2005 - Irene vertrekt alweer. [vervolg]


Kleine belevenissen

Rog
Tijdens het snorkelen over een wat saaie zandbodem met wat zeegras, plm 1,5 meter diep zie ik opeens een rog over de bodem waaieren, hij of zij is plm 75 cm breed. Rustig er vlak boven mee zwemmen, dat houd ik wel bij. Opeens gaat ie zich inwapperen in het zand, je kunt het moeilijk ingraven noemen want hij heeft geen schep. Ik zeg: "Ik heb je toch al gezien" waarop dit prachtige dier sierlijk en soepel verder over de bodem waaiert. Regelmatig zie je aan de oppervlakte een schildpaddenkop luchthappen en weer duiken, dat lijkt me ook leuk om met zo'n harnas met kop,staartje en ledematen mee op te zwemmen. Schildpadden zijijn ooook nieiet zooo snnnnnnnell.

Duiken
Met het snorkelen haal ik kort ongeveer een diepte van 6 a 7 meter. Daar lag een bierflesje van een bekend merk ongeveer op die diepte. Het lukte mij om dit flesje op te duiken, uiteraard vol water en zand en....... een klein plat visje met de vinnen ver naar achteren, die had misschien genoten van het verdunde laatste restje bier wie weet. In een emmer zeewater het flesje laten leegklokken, visje kon er niet meer uit. Nog een keer proberen, nee blijft steken voor in de hals. Wat moet je nou? Het visje is helemaal veilig voor hongerige soortgenoten, maar tegelijkertijd gevangen door eigen toedoen. Das toch geen leven besluit ik. Met een lierhendel een ferme tik op de fles, en het visje zwemt in de emmer wel met wat vissekoppijn denk ik.

Barracuda
Af en toe zie je een barracuda, een soort donkere zoutwatersnoek maar dan wat groter, ze schijnen schuw te zijn en dat moet maar zo blijven. Een kwart van het lijf van soms 1,5 meter is een vissebek vol tanden.

Doorzichtige vissen en meer
In heel ondiep water boven zand, zwemmen 5 doorzichtige vissen, nou ja 5 keer een rontgenfoto van zo'n vis, tegen het zand zijn ze lichtgeel, tegen de lucht blauw heel mooi. Het uiteinde van de vinnen heeft een zwarte streep, anders raken ze elkaar kwijt denk ik. Hoe langer je met je hoofd onderwater zit hoe mer soorten je ontdekt: Discovisje: diepblauw met felle lichtblauwe stippen. Veelkleurige baarsachtige vissen. Tegen de boot aan, haaiachtige vissen plm 1 meter lang. op hun kop zat een soort zuignap ik denk dus niet dat het haaitjes waren. Ze aten alles wat je overboord gooide van macaroni tot kip. Zwarte zeeegels met lange stekels van zo'n 20 cm waar je niet in moet gaan staan. Koraal in allerlei kleuren en vormen.

Om al dit moois te beschermen tegen stalen ankers en bijbehorende over de bodem raspende kettingen zijn door de autoriteiten speciale boeien geplaatst, hiervoor moet je dan een cruising permit hebben, zo'n $ 75 voor een dag of tien, alleen overdag mag je hier aan liggen.

Armada
De Viringin eilanden worden voor 95% gedomineerd door een eeenorme huurvloot van vele honderden herkenbare schepen. Met de opvarenden van deze gehuurde mooie enkelrompers maar ook veel grote catamarans is weinig tot geen kontakt. In twee weken gaan ze alle ankerplekken af. De schepen worden vaak bevolkt door (grote) gezinnen of 2 tot 4 stellen, in hoofdzaak Amerikanen en Canadezen. Het aanbod en prijspeil is dan ook geheel Amerikaans, plm 3 keer zo duur. Het toppunt was een hele grote baai met wel 150 boeien (moorings) met geen, echt niet een zeiler op eigen kiel. Toen ook nog de "mooring lady " langskwam om $25 te innen voor een nacht had ik het daar gehad. Ik heb Spirit voor de gehele boeienbrij zowat tegen het strand aan geankerd, er zijn grenzen.

Zeilkunsten
Bovenstaande Armada bestaat zonder uitzondering uit eerste klas goed onderhouden schepen allemaal MET bimini, nee geen bikini maar bimini. Dit is een groot vast horizontaal zonnescherm op het achterschip net onder de giek, dan sta je niet in de zon, das mooi. Voor de zeilers en andere belangstellenden: Door zo'n bimini heb je als stuurman geen idee wat er allemaal boven je gebeurt. Op voor de windse koersen staat de giek soms zowat midscheeps en gijpt zo regelmatig onbedoeld. Ook op andere koersen staan de zeilen erg beroerd getrimd bij. Das dan weer leuk voor mij want je scheurt alles voorbij, ook de veel grotere catamarns. Als je een boot voorbijvaart zie je ze kijken en nog harder aan lierhendels draaien zodat de snelheid er helemaal uit gaat. Het toppunt was een gehesen grootzeil die verward in de lazy jacks eruitzag als een op drie plaatsen gebroken vleugel van een vogel. Maar ja het blijft mooi weer. Zonder uitzondering worden de bijbootjes niet aan boord gehaald maar gesleept, scheelt weer 1 knoop. Ik denk wel dat al die huurders prachtige weken hebben in een heel mooi beschermd vaargebied.

Buitenboordmotoren
gezien een luxe open motorboot, niet eens echt heel groot, 8 meter of zoiets, met 3 stuks 150pk Yamahas er achter. Zijn er twee stuk kan je toch nog wel 50 km per uur halen. Doen ze het alledrie heel goed en geef je teveel gas, dan kom je zeker in een baan om de aarde.

Tot slot

De dagen in het Carrieb lopen ten einde en niet alleen in mijn hoofd ben ik al bezig met de terugreis. De oversteek naar de Azoren of in een keer naar ZW Engeland is denk ik vooraf spannender dan tijdens. Als je eenmaal opweg bent is dat je situatie. Wat je thuis ook hebt dat je soms gespannen bent voor een evenement is het een keer zover, dan is die spanning weg. Wat ik zeker weet is dat ik die ongebondenheid, die vrijheid weer heel erg ga waarderen, dit t.o.v. alle draden die je op de wal als in een web vasthouden.

Zoals ik ook een tijdje geleden aan Joke mailde:
Het was mooi
Het is mooi
Het is mooi geweest
Zo tegen het einde van je reis verlang je destemeer naar je gezin, je familie, je vrienden, kennissen en collega's en niet te vergeten alle schrijvers in het gastenboek en alle bezoekers van de site.

Zodra de wind een beetje terug is in het N-O stamp ik, hoog aan de wind, terug naar st. Maarten waar Fokko opstapt op 15 april voor de terugreis.

tot het volgende bericht




Terug naar het overzicht


What's new
· 20-07-2005
Nagekomen foto's geplaatst.
Bekijk ze hier ...

· 19-06-2005
Naschrijft geplaatst.
Lees meer ...

· 31-05-2005
Bericht "Weer thuis" geplaatst.
Lees meer ...

· 26-05-2005
De laatste berichten van Maarten en Fokko geplaatst.
Lees meer ...