Menu

 · Startpagina
 · De bemanning
 · Berichten
 · Foto's
 · Navigatie
 · Boot/uitrusting
 · Sitemap




 · Contact
 · Sponsoren




Iets niet gevonden? Doorzoek deze site met Google.
Google



Suggesties
Mail je suggesties, op- en/of aanmerkingen m.b.t. deze website naar de webmaster.

Hosting:
Facilitair bedrijf

Webdesign:
Infonity
© 2005 Infonity
Berichten

31 december 2004 - Begin al behoorlijk te wennen ...
We waren op weg naar st Lucia plm 100 mijl westwaarts. Om bij dag aan te komen vroeg in de middag vertrokken. 'sNachts aankomen is niet zo'n heel groot probleem maar je ziet dan geen bal van de omgeving en die is juist vaak heel mooi. 's Nachts blijkt dat Spirit veel te snel loopt en dat we om 03 uur aankomen, da's nu net niet bedoeling. Tijdens mijn wacht geprobeerd de snelheid eruit te halen, maar met een ruime koers komt het log niet onder de 6 knoop. Een hele rare nacht overigens met enorme plensbuien die je wel goed aan ziet komen van achtern zelfs in het donker, veel regen met een beetje extra wind. De koers verlegd naar een meer aan de windse naar de noordkant van st Lucia, een langere route waarbij je de snelheid beter kan knijpen maar wel onconfortabel. Bij daglicht aangekomen bij de noordkant van St Lucia, daarna een gijp naar het zuiden, we willen naar Soufriere. Hier zijn twee oude vulkanen steil en conisch plm 800 meter hoog. Daar aangekomen blijken overal gewoon ankerboeien te liggen, das mooi, maar kost wel 15 US$ voor twee nachten. Voor aankomst kregen we van een inlandse gemotoriseerde boot o.a.een folder. "I can arrange nice trip for you cheaper than the official ones" das ook mooi. We zijn er nog maar net dus nog maar even niet. Een zelfde soort boot komt langs "fresh vegetables en fruits captain" ok paar advocados en grote groene vruchten waarvan ik de naam even kwijt ben In de folder heet de omgeving `Soufriere Marine Management Area` De regels hier zijn nog complexer dan op het wad, met een kaart met 5 kleuren voor 5 verschillende zones, niet te volgen, schiet z´n doel voorbij, dat zoek je niet, straks varen jachten hier echt voorbij. Bescherming van lokale belangen en natuur is natuurlijk belangrijk maar deze Europese oplossing is niet van hier.

Geld is lastig. In het Carieb heb je verschillende valuta: Barbados dollars. East Caribean Dollars, US dollars, en Euro´s das gelukkig geen probleem, alhoewel af en toe omrekenen naar guldens voor het gevoel maakt deze muntsoort ook niet helemaal probleemloos. Je raad het al, al deze valuta hebben andere waarden t.o.v. de US dollar, die overal wordt geacepteerd en waar ik een zootje van mee had, nu al een stuk minder. Je gaat voor de bijl met de hoogte van prijzen, wisseltrucs en te veel of te weinig wisselgeld, te veel wisselgeld komt niet zo vaak voor overigens. Dit is leergeld. Een taxiboot, plm 5 min varen naar het douane kantoor vroeg 20 US$ per persoon, gewoon boos worden "that far to much and you know it I give you EC$ 40 and tomorrow no business for you" dan doodleuk: OK. Les 1 staat ook in elk handboek: vooraf de prijs bepalen. In de middag een andere ankerboei gezocht. nabij de Pitons. Daar aangekomen krijg je ongevraagd assistentie wat helemaal niet hoeft met drie ervaren zeilers. Een jonge man al peddelend op een zeilplank wil ook een lijn naar de wal uitbrengen, hoeft voor mij niet. Maar bijna iedereen ligt ook met een lijntje naar een palmboom, dus voor de helft van wat hij vraagt is het ok en we krijgen een cocosnoot. Het is een aardige rasta van 23 jaar die op het strand leeft onder een afdakje, zijn pleegmoeder heeft even verderop een eenvoudig restaurant. Dit is dus zijn stek Hi there come on board and have a beer, My name is Maarten whats yours? Aaron, thanks for the beer maan I take it but I only drink thee maan.( man spreek uit als maan) Dan een uitleg wat hij allemaal uit de natuur haalt, wat overal groeit en bloeit, en dat is echt bijna alles. Alle tropische vruchten, wortels, theesoorten, vruchten vallen bij wijze van spreken spontaan naar beneden, behalve de wortels dan. Met mijn keukenmes slaat hij met een paar rake klappen het bovenste kapje van de klapper, zodat je em leeg kunt drinken, daarna nog een paar rake klappen en de klapper is gesloopt en gereed voor verder consumptie. Met deze actie gaat ook mijn keukenmes in tweeen. You want to the top of the Piton maan, I bring you there. Dan weer het ritueel van de prijs. Daar komen we na een tijdje uit, met dien verstande dat hij op mijn verzoek voor een lokaal lunchpakket zorgt van fruit . Jaah maan no problem. Even later komt er iemand aangezwommen met van alles en nogwat in een plastic zak voor 10. Blijken dat Euros te zijn , nu ik echt pissig, Euros dont exist here!! E$ 10 take it or leave it (plm 1/5), hij pissig. Aaron bemiddeld en hij accepteerd EC$10.

24-12
Vroeg op wekker op 05.30. Overdag is het te heet voor een klimmetje van 750 meter voor ons kleitrappers op zeenivo. De aanlanding met het bijbootje valt niet mee. Altijd heb je ook aan de lijzijde van een eiland een behoorlijke branding, en het bootje is van pvc en al meerdere malen geplakt. Het eerste deel over asfalt schuin omhoog, daarna het bos in en een beetje schuiner omhoog over rotsen en boomwortels. Uiteindelijk is het grootste deel van de klim 60 graden en sommige delen nog steiler. Raar genoeg is het klimmen met handen en voeten beter te doen dan gewoon schuin naar boven lopen. op een gegegven moment heb je evenwicht tussen je ademhaling en de inspanning en dan kun je aardig vooruit, naar boven bedoel ik dus. Aaron gaat kort voor ons uit als een klipgeit voor hem zeer bekend terrein, een goede gids. Na een tijdje heb je geen idee hoe ver het nog is, ik schat dat we met enkele korte rust pauzes een uur en een kwartier geklommen hebben tot de "schouders", daarna kwam nog 1/3 nog steiler. Het uitzicht is daarboven adembenemend net als het klimmen maar dan anders. De luchttemperatuur is frisser en je zit op het nivo van de passaat wolken, binnenkort waarschijnlijk een paar fotos op de site. Boven aangekomen, heerlijke bananen, grapefruits, en een soort appeltje, de smaak houd het midden tussen radijs, wortel en een appel. De afdaling gaar in een keer, maar is behoorlijk lastig. Boven op de berg is het nat en glad, dus vasthouden aan elke boom en tak, die allemaal sterk genoeg zijn. Beneden aangekomen wil je maar een ding, dat is zwemmen, een heerlijk moment.

25-12
'sMorgens vertrokken naar Rodney Bay, waar Heidi en Las een taxi nemen naar het vliegveld. Helaas niet meer met Aaron gesproken nog wel zwaaien, het ga je goed! Naar Rodney Bay tegen de wind in dus kruisen, aankomst plm 15.00 uur. Omdat Heidi en Las wel op de crewlist staan maar dus al vertrokken zijn als ik uitklaar, toch maar even naar de immigratie om een aantekening te laten maken, je moet dan de vliegtickets overleggen. Een taxi is snel gevonden, de taxi vind jou dus: Het is prima verlopen met ons drieen!!

Even weer alleen mijn draai vinden.

In Rodney Bay moet ik een aantal dingen doen:
- de was
- reparatie stuurarm
- water tanken
- boodschappen
- afval
Omdat alles dicht is snel een frissere ankerplek gezocht buiten de haven, ik heb nog genoeg spullen om het een paar dagen uit te zingen, ik kom woensdag wel terug.

tot het volgende bericht




Terug naar het overzicht


What's new
· 20-07-2005
Nagekomen foto's geplaatst.
Bekijk ze hier ...

· 19-06-2005
Naschrijft geplaatst.
Lees meer ...

· 31-05-2005
Bericht "Weer thuis" geplaatst.
Lees meer ...

· 26-05-2005
De laatste berichten van Maarten en Fokko geplaatst.
Lees meer ...