Menu

 · Startpagina
 · De bemanning
 · Berichten
 · Foto's
 · Navigatie
 · Boot/uitrusting
 · Sitemap




 · Contact
 · Sponsoren




Iets niet gevonden? Doorzoek deze site met Google.
Google



Suggesties
Mail je suggesties, op- en/of aanmerkingen m.b.t. deze website naar de webmaster.

Hosting:
Facilitair bedrijf

Webdesign:
Infonity
© 2005 Infonity
Berichten

17 oktober 2004 - Lange benen (Michel, week 42)
Week 42

Lange benen.

Bij het verlaten van Portimão, heb ik het pasje om door de gevangenisdeur te komen van de jachthaven afgegeven bij de receptie. Toen ik vroeg aan deze lieve dame achter de receptie, om vanuit haar mooie stoel op afstand de deur te openen voor mij, zodat ik door het hek naar Maarten kon gaan om te vertrekken. Zei ze (hehe) dat dat niet kon en dat ze geen mensen beschikbaar had om met mij mee te lopen om de deur van de gevangenishek te openen. Ik zei toen doodleuk, That's not a problem, I find my way in without a pass. Ze keek me vreemd aan van Rare jongen ben jij. Bij de deur aangekomen, had ik geen zin om bij die gevangenisdeur te blijven wachten tot iemand naar buiten kwam, zodat ik kon 'meeliften'. Ik heb toen mijn lange beentjes op de vuilnisbak gezet en over het hek heen geklommen. De receptie madam zat wel te kijken met haar verrekijker of ik aan boord zat toen de Spirit vertrok, met een blik op haar gezicht, hoe heeft ie dat geflikt.

In Porto Santo aangekomen hadden we een ligplek met 2 meter hoogteverschil. Dus de helft van de tijd konden we niet van boord. Maar met onze lange benen en een lus met het uiteinde over de bolder aan de kant, konden we met geklauter toch ervan af komen.

De reis naar Porto Santo

Dit eiland is 455 mijl van Portimão. We hebben er 3,5 etmaal over gedaan met een gemiddelde van 6,5 knoop(1,8 km/u) per uur zonder motor. Dit hebben gedaan met een windkracht van 2 a 3 a 4.

De eerste nacht niks met stuurautomaat gedaan wat pittig was, er was te weinig stroom om het niet met de hand te doen. Wat leuk was aan nachtzeilen was ten eerste dat je een koers moest varen en bij die koers kon je een ster zoeken om op te sturen. Het is in mijn ogen makkelijker om op een vast punt af te sturen(gaat zonder land om je heen niet zo goed)(niet te lang, want een ster beweegt ook!) dan op een vaste kompaskoers. 's Nachts zeilen was daarnaast spannend omdat je dan erachter moest komen of de schepen in je buurt naar je toe of van je af voeren. Dat moest je beoordelen aan de hand van de rode, witte en groene lichtjes op het water die de boten voeren.

Ach, overdag genieten van de rust en de ruimte om je heen en 's nachts bleef je wakker door al die lichtjes in de gaten te houden.

Tevens nog de shipping lane overgestoken, wat ook uitdagend was. Dit kwam doordat het moeilijk is om de snelheid van deze containerschepen goed in te schatten. Tevens sprongen dolfijnen volledig en heel hoog voor de boeggolf van de containerschepen uit, wat ook mooi was om te zien.

Het meeste vreemde is, dat je al die tijd langs de Portugese kust hebt gevaren en nu bij deze oversteek waar je ook maar kijkt geen land ziet. Overal waar je kon kijken was het blauw. Blauwe lucht, blauwe heldere oceaan. Dit was vreemd om te ervaren. Je kreeg heel duidelijk het gevoel van dat je klein bent. Na de keuze gaan of niet, een ander alternatief was er niet, (citaat van Herman Jansen) kreeg je het gevoel van ruimte om je heen.

Na een paar honderd meter lijn uit het water te hebben gevist, zagen we in het zicht van Porto Santo met 7 km prachtig mars strand, andere zeilbootjes. Jaaaaaa, er is leven, er is leven na de rust!

Ik ontdekte bij mezelf dat ik na 3 dagen in absolute afzondering, je als een blij kind was als je een zeilbootje zag. We zijn toen in de jachthaven gaan liggen omdat er weer harde zuidenwind was voorspeld. En bij het aanlopen van de jachthaven nog langs mooi vulkanisch landschap gezeild en werden welkom gegeten door Indische grienden (soort dolfijn).

Op dit kleine eiland contact gehad met Zweedse, Nederlandse, Engelse en Deense mensen, allemaal met hetzelfde streven, de oversteek maken. Allemaal leuke mensen! Die avond nog met de bemanning van een paar boten op een 15 meter catamaran gezellig geborreld en later nog gestapt. Wat mij ook opvalt is de hoeveelheid jonge mensen(rond 30 jaar) die het atlantische rondje maken behoorlijk is. Nou, tot de volgende keer maar weer!




Terug naar het overzicht


What's new
· 20-07-2005
Nagekomen foto's geplaatst.
Bekijk ze hier ...

· 19-06-2005
Naschrijft geplaatst.
Lees meer ...

· 31-05-2005
Bericht "Weer thuis" geplaatst.
Lees meer ...

· 26-05-2005
De laatste berichten van Maarten en Fokko geplaatst.
Lees meer ...